zondag 28 oktober 2012

'Just bring some fingerfood'

Een berichtje op de voicemail. Of we ook op het halloweenfeestje komen. Niks groots, gewoon gezellig samen met de kinderen een beetje griezelen en lekker eten. Op onze vraag of we nog wat mee konden nemen was het antwoord: "O, just bring some fingerfood".

Een korte speurtocht op Pinterest bracht heeeeel veel inspiratie, maar één idee sprong er toch wel uit: Fingerfood!











De truuk: knakworstjes inkerverven, koken (worden de 'rimpeltjes' mooi duidelijk van), plakje eraf, nageltje van ui met een beetje ketchup erop plakken, et voilá!

En nou waren wij natuurlijk niet de enigen met griezelinspiratie:


Lol met voedingskleurstof
Barbie's dijtjes waren vakkundig ontleed...
En deze was gewoon te gruwelijk voor woorden... (en ja, wel geproefd maar erg smerig bevonden, had wel iets weg van natte hond...)

Een andere vereiste was: kom verkleed. Nu denken de meesten bij Halloween aan griezels, bloed en dingen die het daglicht niet kunnen verdragen. Zoonlief dacht aan... koeien! Koppig als 'ie is (van wie zou 'ie dat nou hebben?) was hij er niet van af te brengen. Hij moest en zou een koetje worden. Nou hadden we nog wel wat liggen van een eerder verkleedfeestje, en met een kleine aanpassing (die hij gelukkig toestond, halleluja!) was ook dit kostuum halloweenwaardig.
Geinspireerd op ons immer blinkende huis behingen wij ons met spinnetjes. (wederom een idee van Pinterest. Ik hou van Pinterest!)



Zelfs het kadootje werd zo 'gepimpt':


Bij een echt halloweenfeest hoort natuurlijk ook een vuurtje met marshmallows


En ook de buren lastig vallen met 'trick-or-treat' mag niet ontbreken (zoek het koeienstaartje!).


Inmiddels redelijk verkleumd (waar is dat zachte herfstweer gebleven?!) en vechtend tegen de moeheid werden wij er door de grootste koe op gewezen dat er binnen nog heeeel veeeel toetjes stonden te wachten. Naast de cakejes en kleurstofexperimenten kwamen er spookjes op tafel. IJskoude bananenspookjes, fantastisch! (dat je tanden er compleet blauw van gingen zien was een aardige bijkomstigheid)


En zo kon het gebeuren dat er aan het eind van de avond twee koeien op de bank zaten, met blauwe tandjes knagend aan een spook...



(En dankzij dit opblijffeestje sliepen de heren vanochtend een heel klein beetje uit, waardoor we nu naadloos op de wintertijd konden overstappen. Wat was dat ook alweer met dat mes en die twee kanten?)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen